Włoskie początki

Pół roku planowania. Pół roku czekania. Pół roku wyobrażeń. Wreszcie nadszedł czas, gdy po zakończonej sesji zimowej mogliśmy wybrać się na Sardynię. To właśnie tutaj spędzimy najbliższe 5 miesięcy studiując i podziwiając jednocześnie niesamowity krajobraz.

Po wielu momentach zwątpienia czy ta wyprawa w ogóle dojdzie do skutku ze względu na dosyć zawiłą procedurę dot. dokumentacji nadszedł dzień kiedy już wiedzieliśmy, że na pewno udajemy się na naukę na północ Sardynii - do Alghero.

Polecieliśmy z Okęcia z Warszawy do Brukseli – Charleroi, gdzie mieliśmy 11-godzinną przesiadkę. Nie była to najlepsza opcja, lecz niestety względy ekonomiczne wzięły górę. Po przylocie na lotnisko okazało się, że jest ono usytuowane w szczerym polu. Gdy zapytaliśmy panią w informacji o ciekawe miejsca wokół lotniska, wzdrygnęła tylko ramionami i zaśmiała się. No cóż, byliśmy skazani na nocne koczowanie. Na pomoc „przyszły” nam kuwety, które po złączeniu tworzyły prowizoryczne łóżka. Jak się okazało był to model „modułowego systemu do spania”… :P

O tej porze na Sardynii bardzo często pada. Tym bardziej zdziwiliśmy się, gdy w Alghero przywitało nas piękne słońce widoczne już z okien samolotu. Pierwsze chwile na lądzie były niesamowite. Krajobraz rodem z filmu Blow z John’ym Depp’em w roli głównej. Zero śniegu, zero mrozu. Słońce!

Po szybkim opuszczeniu lotniska wsiedliśmy do autobusu skąd pojechaliśmy do miejsca, gdzie mieliśmy mieszkać. Wcześniej znaleźliśmy przez Internet mieszkanie, jak się później okazało, w bardzo dobrej lokalizacji. Via la Marmora. 5 minut drogi pieszo od morza. 5 minut drogi pieszo od uczelni. 10 minut spacerkiem od starego miasta. Wprost idealnie!  Z tarasu widać całą ulicę Via La Marmora, która jest jedną z głównych w tej części miasta. Ten widok wieńczy port, morze i góry. Z innych okien usytuowanych na wschód widać piękne dachy z ceramicznej dachówki, które „płoną” w kolorach zachodu słońca. To niesamowite, gdzie przyjdzie spędzić nam najbliższe 5 miesięcy. Zastanawia mnie tylko fakt, czy jeszcze aby pamiętam o tym, że przyjechaliśmy tu studiować? A może wolelibyśmy pochłonąć się bez reszty eksplorowaniu miasta i pięknego krajobrazu? Mam nadzieję, że uda się połączyć te dwie czynności… ;)

Pierwszy spacer po starym mieście odkrył przed nami charakterystyczną architekturę. Bardzo wąskie uliczki zakończone wyjściem na bastion, place z kafejkami i kościoły ze średniowiecznym rodowodem tworzą niesamowity klimat. Podczas porannych zakupów świeżego pane, a także przepysznych biscutii formaggio i ricotta udało się wymienić kilka zdań po włosku ze sprzedawczynią, a także z inną klientką. Zadziwia otwartość Włochów, a jednocześnie ich serdeczność. Wiem, że tam na pewno wrócę, niekoniecznie tylko po świeże pieczywo… ;)